Persoonlijk

It’s a mad world

Ik kijk niet naar het nieuws op tv. Vroeger wel, maar ik ben ermee gestopt. Ik werd zo naar van al die vreselijke berichten die met de jaren alleen maar erger werden. Wel checkte ik de Telegraaf online, maar ook daar ben ik een tijdje geleden mee gestopt. Ik merkte dat ik gewoon bang werd van wat er zich allemaal in de wereld afspeeld.

Zo ook een tijd geleden weer, ik scroll door Facebook (daar ontkom je tegenwoordig ook niet meer aan nare berichten) en zie een bericht voorbij komen van een schietpartij in Florida. 5 mensen dood en meerdere mensen gewond… Op dit moment dan, want ze weten nog niet precies hoe of wat… Vol ongeloof lees ik het bericht. Ik zit inmiddels op de website van de Telegraaf want daar word ik via via naartoe geleid. Voor ik het weet lees ik een bericht over een vader die zijn 3 jarige peuter dood heeft geslagen. Hoe dan?! Ik kan het me niet voorstellen… Ik WIL het me niet eens voorstellen. In wat voor wereld leven we in godsnaam?

Inmiddels rollen de tranen over mijn wangen. Van verdriet. Verdriet voor dat kleine peutertje dat dood is geslagen door een monster van een vader. Ik denk aan de mensen die bij de schietpartij in Florida betrokken waren… Neergeschoten door één of andere gek…

Waarom…. Ik kan er met mijn verstand niet bij, hoe kan het dat er zulke monsters bestaan. ‘Nee schat, ga maar lekker slapen, monsters bestaan echt niet’ zeg ik regelmatig tegen Tobias als hij bang is. Wel dus, ze bestaan wel degelijk en het lijken er steeds meer te worden.

Wij zouden in de kerstvakantie gezellig een nachtje weggaan met ons gezinnetje. Een nachtje in een hotel in Duitsland. En dan naar Centro, het grootste overdekte winkelcentrum van Europa, want naast Centro zit Legoworld. Dat zou Tobias echt super vinden om daar heen te gaan! Totdat we 4 dagen van tevoren te horen kregen dat IS een aanslag gepland had op Centro… De plannen voor de aanslag werden gelukkig op tijd ontdekt maar ik durfde er niet meer heen.

Ik was zo ontzettend boos! Nee, niet omdat ons nachtje weg waar we zo naar uit keken niet door zou gaan, maar omdat ik het af ging zeggen vanwege angst… Ze proberen iedereen angst in te boezemen en het lukt ze ook nog… Ik wil mijn angst niet overbrengen op mijn kinderen. Ik wil ze behoeden voor alle nare dingen in de wereld. Nu dat ze nog zo klein zijn.

In hun volwassen leven zullen ze er vaak genoeg mee geconfronteerd worden, via de televisie, Facebook of welk medium dan ook. Maar voor nu zal ik er alles aan doen om ervoor te zorgen dat ze kunnen genieten van een onbezorgde jeugd. Iets wat voor het 3-jarige jongetje helaas niet was weggelegd….

 

Een gedachte over “It’s a mad world

  1. Tijdens mijn zwangerschap keek ik ook geen nieuws meer, ik trok het niet meer. Meis onthoud dit goed: het nieuws is nieuws juist omdat het uitzonderlijke gebeurtenissen zijn! Ver-schrik-ke-lijk verdrietig, maar uitzonderlijk…

    Helaas bekruipt ook mij af en toe dezelfde angst…We moeten er als moeders maar op vertrouwen dat wij het verschil kunnen maken door onze kinderen met ontzettend veel liefde op te laten groeien.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *